Sabah gazetesi yazarı Yavuz Donat  geçenlerde  güzel Adana’mıza gelmiş;

Şehirde kısa sürede öyle güzel manzaralara(!) şahit olmuş ki; bunları 13  şubatta ki köşesine taşıyarak tüm Türkiye’ye duyurmuş.

Bakın neler anlatmış  Adana  ile ilgili:

*

“Kırmızı ışıkta duruyoruz.
Üstü başı dökülen bir adam, aracımızın camına kolonya sıkıyor.
Sonra, öteki elindeki şişeden bir fırt çekiyor... Şarap mı konyak mı belirsiz.

*
Bir sonraki kavşak... Yine kırmızı ışık.
Bu defa çocuklar camları silmek için üşüşüyorlar: Abi defter, kalem parası.

*
Üçüncü kavşak...
Kucağında çocuğu ile bir kadın……

Yazının devamını aşağıdaki linkten okuyabilirsiniz.

 http://www.gazeteoku.com/yazar/yavuz-donat/130/hic-hos-degil

 

Sizce rastlantı mı bu?

Ne yazık ki rastlantı değil, çünkü Adana tam bir harabe şehre dönüşmüş durumda .

Bunu şehre rastgele uğrayan insanlar dahi hemen farkediyor.

*

Büyükşehir Belediye Başkanlığı konusundaki belirsizlik bunları daha da körüklüyor.

Bırakın Yüreğir’i, Seyhan’ı………

Şehrin en güzel merkez ilçesi olan Çukurova’nın durumu dahi içler acısı.

Arabanızla giremeyeceğiniz kadar bozuk yollar var.

*

Adana tıpkı kanalizasyonların  karıştığı,

Fabrika atıklarının döküldüğü,

İçindeki canlıların can çekiştiği bir nehir gibi.

Atıklar nehirde adacıklar oluşturmuş. Nehir, nehir olmaktan çıkmış durumda.

*

İnsanlar Adana’ dan  kaçmanın çarelerini  aramaya başladılar.

Memur kesimi  zaten başka bir ilin merkezine gidemediği  için zorunlu olarak Adana da yaşamakta. Özellikle son iki üç yıldır  insanların  Adana’dan kaçmak için çareler aradığına tanıklık etmekteyiz.

*

Aslında bir şehrin gelişmişliğinin en güzel örneklerinden bir tanesi de dışarıdan ne kadar entelektüel insan çekebildiğiyle  orantılıdır.

Yani siz  şehrinize  büyük yatırımcılar, tanınmış yazarlar, sanat dünyasından duayenler çekemiyorsanız veya bu insanlar şehrinizde yaşamıyorsa, aslında bu çok şeyi  ifade etmeye yetiyordur.

Saygılarımla……